Ungverjaland - Ísland (1989)

Er að horfa á landsleikinn með öðru auganu. Rifjast upp fyrir mér að ég hef spilað einn landsleik á móti Ungverjalandi.

Þetta var með drengjalandsliðinu á æfingamóti í Ungverlandi. Við spiluðum á móti Ungverjum 4. júlí 1989 og töpuðum 9-1. Ég byrjaði inn á í bakverði en fór útaf í hálfleik meiddur á ökkla, lenti í harði tæklingu og haltraði eftir það, bað um skiptingu í leikhléi. Gruna að þjálfarinn hafi haldið að ég vildi ekki halda áfram þar sem staðan var verulega slæm í leiknum en ég var virkilega þjáður. Þetta var langversta frammistaða okkar í ferðinni.

Eftir æfingamótið fórum við til Englands þar sem Norðurlandamótið fór fram. Englendingar spiluðu sem gestir á þessum mótum og því var það haldið í Lilleshall þetta árið. Þar gerðumst við svo frægir að sigra Englendinga fyrstir íslenskra knattspyrnulandsliða þann 6. ágúst, leikurinn endaði 3-2, Hákon Sverrisson skoraði sigurmark beint úr aukaspyrnu, minnir mig. Að öðru leyti var árangurinn ekkert til að hrópa húrra fyrir.

Einn leikmaður liðsins í þessari ferð, sem lék meðal annars leikinn á móti Ungverjalandi, er að spila á móti Ungverjum í kvöld, Þórður Guðjónsson. Ég hefði spáð mörgu öðrum meiri frama í þessum hópi en Þórður hefur farið þetta á dugnaði, vinnusemi og að sjálfsögðu hæfileikum!

Þessi þriggja vikna ferð markaði upphaf og endalok landsliðsferils míns, mér og Lárusi Loftsyni þjálfara sinnaðist eitthvað og ég var aldrei boðaður á æfingu aftur. Minningar mínar úr ferðinni eru ekkert sérstaklega jákvæðar, sjálfstraustið var ekki í lagi og mér fannst ég aldrei falla mjög vel inn í hópinn. Ég var tæpur í ökkla þegar ég fór út og meiddi mig iðulega þegar ég sparkaði með hægri. Stóð mig samt alveg bærilega held ég. Hef aldrei jafnað mig almennilega í ökklanum.

En ég er semsagt svo frægur að vera á þessum lista.(n.b. þetta er excel skjal)