Við ræddum saman á leiðinni heim.
Það var "talað við Gvuð, þá setur maður hendur saman og lokar augunum og talar við Gvuð sem býr á himnum".
Ég lenti í fyrsta sinn í því að þurfa að útskýra fyrir Kollu að Gvuð sé ekki raunverulegur heldur í sama flokki og tröll og drekar, bara til í ævintýrum. Það býr enginn Gvuð á himnum og svo framvegis.
Eitthvað mundu þær eftir krossi sem presturinn sýndi þeim, svoleiðis getur maður haft á vegg í herberginu sínu. Ég sagði stelpunum til hvers krossar voru raunverulega notaðir.
Þetta leikskólatrúboð er hreinn viðbjóður. Það er eitthvað verulega sjúkt við samfélag þar sem það þykir sjálfsagður hlutur að trúboði mæti í leikskólana með sinn forheimskandi áróður.
Sennilega bara fínt að innræta þeim að þetta sé einn stór þykjustuleikur. Að allir láti eins og Guð sé til, en það sé auðvitað allt í þykjustunni, bara til að gera lífið skemmtilegra, eins og þegar jólin eru haldin.
|
www.flickr.com
|
