Fór í mína árlegu heimsókn til tannlćknis í morgun. Sama og vanalega - ekkert ađ og tannsteinn hreinsađur. Hef tamiđ mér ađ fara árlega síđustu árin, ágćtt ađ láta viđhalda ţessu fyrir lítinn pening í stađ ţess ađ eyđa stórfé í stórviđgerđir síđar.
Skemmtilegt og hagkvćmt ađ vera vel tenntur.
Skellti uppúr viđ lesturinn, gćti eins hafa skrifađ ţetta sjálf. Nema, ég hef vinninginn, hefur ekki veriđ gert viđ tönn í mér síđan 1983, skipti reyndar um tannlćkni ţví mér fannst hann fullharkalegur viđ tannsteinshreinsunina, var farin ađ fá tannlćknakvíđa fyrir heimsóknirnar til hans, svona eins og ţeir sem lenda í allsherjar viđgerđum tvisvar á ári. Reyndar var skipt um fyllingu síđast og ég var nćstum farin ađ gráta af hrćđslu viđ stóru vondu deyfingarnálina, ţađ var svo ekkert mál, enda skilst mér ađ tćkninni hafi eitthvađ fleygt fram í ţeim efnum á síđustu tuttugu árum, kannski er ég líka ađeins stćrri og sterkari núna, veit ţađ ekki.
Já, ég vona ađ ţetta liggi í genunum - sé ţá fram á ađ ţurfa ekki ađ eyđa miklu í tannlćkna fyrir yngri stelpurnar.
Ekki í nokkrum vafa um ţađ, soddan hörkugen í ţessari familíu ;)
|
www.flickr.com
|
