Inga María röltir stundum niður ef hún vaknar á kvöldin. Sefur í fangi annars hvors okkar þar til við förum aftur með hana upp í rúmið sitt.
Einn fylgifiskur þess að börn vaxa er að þau hætta smátt og smátt að sofa í fangi foreldra sinna. Á móti kemur að maður nýtur þess vafalítið meira í hvert skipti. Mér finnst það að minnsta kosti alltaf jafn notalegt.
Einn dag verður þetta bara minning.
Ég hélt alltaf að ég myndi sakna þessa og margra annrra samskipta við börnin mín. Ég á hlýjar og yndislegar minningar síðan strákarnir mínir voru litlir en þeim fylgir enginn söknuður. Aðrir hlutir koma í staðinn, t.d. gleðin yfir því að litla fáfróða vitsmunaveran sé orðin fær um að uppfræða mann.
Hún Inga María dóttir mín er orðin 19 ára og ennþá kemur fyrir að hún sefur í sófanum í fanginu á pabba sínum.....er á meðan er :)
|
www.flickr.com
|