Jćja, tónleikarnir voru stórfínir. Ég, Stebbi og Nathan mćttum rétt rúmlega átta og náđum nokkrum lögum međ upphitunarbandinu. Hljómađi ţokkalega, nćst síđasta lagiđ var best - veit ekki hvort ţađ er sama lag og ţeir spiluđu í Kvöldţćttinum. Viti menn, ég skipti yfir á Sirkus og ţá er einmitt veriđ ađ endurtaka ţetta atriđi, jú ég er ađ tala um sama lag, ágćtt. Ţađ var áfengissala úti í horni og Stebbi splćsti á mig einum bjór. Öryggisverđir gćttu ţess vel ađ enginn kćmist inn á áfengissvćđiđ sem ekki var orđiđ tvítugur ţannig ađ Nathan ţurfti frá ađ hverfa en svo mátti mađur vafra međ bjórinn um allt hús.
Eftir upphitunarbandiđ tók plötusnúđur viđ ađ ţeyta skífum. Sú uppákoma var í einu orđi sagt fáránleg. Tónlistin var svosem ekkert alslćm, en hún var ekki í nokkrum takti viđ ađal band kvöldsins. Ég kann ekki ađ nefna tónlistarstefnuna, ţetta var einhver hardcore danstónlist. Kannski var hugmyndin međ ţessu sú ađ auka eftirvćntinguna.
Hálf tíu stigu Franz Ferdinand á sviđ og hófu ađ trylla líđinn, rúlluđu í gegnum prógrammiđ af miklu öryggi, spiluđu alla smellina og nokkur ný lög. Nýju lögin hljómuđu ágćtlega en ég ţarf ađ heyra ţetta aftur til ađ geta sagt eitthvađ af viti um ţau. Fimmtíu og fimm mínútum síđar tók hljómsveitin uppklappshlé, mér ţykir ţađ alltaf frekar kjánaleg uppákoma. Eftir uppklapp spiluđu ţeir ţrjú lög, slúttuđu ţessu viđ mikinn fögnuđ.
Eins og ég sagđi, ţá voru ţetta fínir tónleikar, Franz Ferdinand á fullt af smellum á fyrri plötunni, hoppvćn lög, ţó ég hafi ekki hoppađ mikiđ, var aumur í fótunum! Stemmingin var góđ, viđ stóđum um tíu metra frá sviđinu og ég sá ţokkalega vel allan tímann ţrátt fyrir ađ vera ekki hár í loftinu. Loftiđ var ekki mjög reykmettađ og ölvun var ekkert sérstaklega áberandi, nokkrir fullir unglingar en ekkert sem tekur ţví ađ nefna.
Einu tók ég eftir, ţađ voru ansi margar myndarlegar stúlkur á tónleikunum. Sumar frekar ungar en annars voru ţćr á öllum aldri. Kvenkyns ađdáendur Franz Ferdinand hér á landi virđist vera föngulegur hópur.
|
www.flickr.com
|