Við horfðum á fróðlegan sjónvarpsþátt um kaffidrykkju í gærkvöldi. Kaffidrykkjukonan á heimilinu horfði á þáttinn af áfergju! Það var ekki laust við að ég fengi móral yfir því að drekka ekki kaffi, ég virðist nefnilega hafa litlar forsendur fyrir því að eiga gáfulegar samræður :-)
Annars skil ég ekki af hverju ég drekk ekki kaffi. Kannski er þetta matvendni að kenna, ég var dálítið matvandur í gamla dag en það á ekki lengur við.
Ég er of gamall til að byrja að fikta við kaffidrykkju.
Næsti þáttur á eftir kaffidrykkjuþættinum fjallaði um tóbaksreykingar. Ég skipti um stöð.
Annars skil ég ekki af hverju ég drekk ekki kaffi. Kannski er þetta matvendni að kenna, ég var dálítið matvandur í gamla dag en það á ekki lengur við.
Fyrir nú utan það að kaffi í nútímanum er allt annað fyrirbæri en þetta uppáhellta glundur sem eldri kynslóðir Íslendinga drukku í lítratali (ég meðtalinn).
Fyrir nú utan það að kaffi í nútímanum er allt annað fyrirbæri en þetta uppáhellta glundur sem eldri kynslóðir Íslendinga drukku í lítratali (ég meðtalinn).
Þessu hafna ég alfarið. Ef ég finn vott af einhverju froðujukki í kaffinu mínu er það nóg til að valda mér klígjuköstum út daginn. Lengi lifi uppáhellta glundrið!
Hvað segirðu, ertu ekki að fíla cremað?
Þarna sjáið þig. Kaffidrykkjufólk er meira að segja sundurleitur hópur sem getur ekki einu sinni ákveðið hvernig á að drekka kaffið.
Ég held ég fái mér bjór :-)
Já, en bjórdrykkjufólk er líka sundurleitur hópur sem getur ekki einu sinni ákveðið hvernig á að drekka bjórinn, ljósan eða dökkan, ale eða lager, volgan eða kaldan.
Ég held ég fái mér kaffi. ;)
Vantrúarseggir eru ekki síður sundurleitur hópur fólks sem getur ekki einu sinni ákveðið hvort drekka eigi kaffi eða bjór.
Ég held ég fái mér kaffi á morgnana og bjór á kvöldin.
|
www.flickr.com
|