Í gćrkvöldi las ég kafla tvö í bókinni Bróđir minn Ljónshjarta fyrir Kollu. Ţegar dramatíkin var sem mest og ég fann ađ ég ţurfti örlítiđ ađ sjúga í nefiđ og nudda á mér stýrurnar spurđi ég Kollu hvort henni ţćtti ţetta ekki sorglegt. Hún játti ţví grátandi. Svo hlógum viđ saman ađ ţví hvađ viđ erum vćmin og kláruđum ađ lesa kaflann.
Umrćđur um dauđann bíđa betri tíma.
Bróđir minn Ljónshjarta kemur ennţá út tárum á mér og ţó hef ég lesiđ hana ekki sjaldnar en 10 sinnum. Hún er ekki vćmin heldur hjartnćm.
Jesús strokađu ţetta út. Ég hef efasemdir um ţína karlmennsku!
Bróđir minn Ljónshjarta var uppáhaldsbók dóttur minnar í mörg ár; ég las hana fyrir hana tvisvar og svo las hún hana sjálf örugglega fjörutíu sinnum; en í tíu fyrstu skiptin ţurfti ég ađ lesa kafla tvö fyrir hana upphátt, hún gat ekki lesiđ hann sjálf.
Ég man eftir ţví ţegar ég var svona 6 ára og mamma las hana fyrir mig fyrir svefninn. Ţetta endađi líka í tárum hjá okkur strax í fyrstu kaflana. Eva negldi ţetta; ţetta er hjartnćm saga, ekki vćmin.
Er paradísin Njangijala s.s. ásćttanlegur bođskapur á trúleysingjaheimili? :)
Hvernig sleppur ţú viđ umrćđur um dauđann? Börnin mín eru međ ýmislegt "á tćru" í sambandi viđ ţađ og pćla endalaust í himninum, kirkjugarđinum (ađ vera fyrir ofan jörđina eđa ofan í henni) og annađ í sambandi viđ fyrirbćriđ. Allt út af Bamba, Lion King og áreiđanlega fleiri sögum/myndum sem og auđvitađ andláti gamla nágrannans og afa vinkonunnar o.s.frv. Ţetta er enn mjög abstrakt fyrir ţeim, en ţau vita ađ sumir halda ađ dánir fari til himna en ađrir trúi ţví ekki. Ţau eru 4 og 6 ára. Bróđir minn Ljónshjarta las ég áreiđanlega fjörtíu sinnum sjálf.
Ég slepp ekki viđ ţćr alfariđ, en ég ćtla ekki einblína á ţá umrćđu nú ţegar viđ erum ađ lesa bókina. Kolla er oft ađ spá í ýmsum varđandi lífiđ og henni finnst t.d. alveg stórskrítiđ ađ vera til :-)
Ţađ er ekkert smáskrýtiđ, líka ţegar fertugsafmćli nálgast.
|
www.flickr.com
|
