Hríð, skríll og smáborgarar

Gyða brunaði í vinnuna klukkan hálf átta morgun, ók Micrunni í hríðinni og komst alla leið, sá víst ekkert út um hliðarrúður hluta leiðar en það er aukaatriði.

Ég ákvað að bíða eftir að veður batnaði þannig að við slökuðum á, Kolla lék sér í MySims í Wii og Inga María fór á leikjanet. Klukkan hálf níu var hætt að snjóa og við skelltum okkur af stað. Klæddum okkur vel ef við skyldum þurfa að ganga hluta leiðarinnar.

Það var búið að skafa allar götur og þegar við mættum í Ölduselsskóla voru krakkarnir að fara út í frímínútur. Hjálparsveitin var á svæðinu að ditta að þaki skólans, þar hafi eitthvað fokið til. Þegar ég kvaddi stelpurnar tók ég eftir því að Inga María var vettlingalaus. Góð frammistaða hjá mér!

Föstudagsboltinn fellur niður. Það er mikið áfall, sérstaklega í ljósi þess að ég verð væntanlega upptekinn við að prédika trúleysi næsta föstudag. Ég ætla að skella mér í ræktina.

Smáborgarar landsins fá enn og aftur tækifæri til að tjá sig. Nú gaspra þeir um mótmælin í Ráðhúsinu í gær, kalla þá sem þangað mættu og létu í sér heyra skríl. Fjandakornið, frekar vill ég vera hluti af skrílnum en smáborgurunum. Seint verð ég samt sakaður um að vera stuðningsmaður R-listans. Staðreyndin er að íslenskir repúblikanar eru að gera fólki eins og mér ómögulegt að kenna sig við hægri stefnu í pólitík.