Már - 04/05/08 10:13 #

Þetta var enginn listamaður að spila af svölunum sínum. Þetta er listanemi sem var nýverið rekinn úr listaháskóla í Toronto fyrir stórkostlegan dómgreindarskort (og mjög lélega útfærslu á annars ágætri hugmynd).

Hann setti upp tvo risastóra mónitora á svalirnar á Listaháskólanum í Skipholti, stillti Volume-ið á rúmlega 11 og setti í gang timer. Svo fór Þórarinn heim til sín, svaf vært í sínu mjúka rúmi á meðan rúðurnar glömruðu í öllum gluggum í hverfinu og fólk þurfti að hugga skelfingu lostin börn.

Nær hefði verið að merkja þetta stykki "ceci n'est pas une bombe".

Fyrsta sprengjan fór í gang kl. 18:40. Næsta kl. 21:50 (rétt mátulega þegar börnin mín voru nýsofnuð) og sú síðasta kl. 04:55.

Megi hann fá aðra falleinkunn fyrir þennan gjörning.

P.S. það sem pirrar mig mest er það sem ég upplifi sem "óheiðarleika" við framsetningu verksins hjá Þórarni. Blaða-/bloggumræðan snýst öll um það hvort bænakall múslima sé svona eða hinsegin, notalegt eða ekki, á meðan í raunveruleikanum framkallaði Þórarinn megnið af viðbrögðunum með því að stilla Volume allt, allt, allt of hátt!

Punkturinn er: Hann hefði fengið nákvæmlega sömu neikvæðu viðbrögðin þótt hann hefði spilað íslenskan fuglasöng og lækjarnið á þessu dómadags volume-i.