Viđ kíktum á Sćgreifann niđri viđ Reykjavíkurhöfn í síđbúinn hádegismat í dag. Höfum heyrt vel af ţessu látiđ og ákváđum ađ prófa humarsúpuna frćgu. Pöntuđum súpu handa öllum og auk ţess ţrjú grillspjót, međ humar, hörpuskel og hrefnu.
Ég varđ fyrir dálitlum vonbrigđum međ súpuna. Ţegar hún var borin á borđ varađi starfsmađur okkur viđ ađ hún vćri heit, en hún var ţađ alls ekki. Ţađ gerđi ţađ ađ verkum ađ humarinn var of lítiđ eldađur. Ţađ er sjaldgćft ađ mér finnist humar of lítiđ eldađur en ţessi var nćr hrár. Stelpurnar kvörtuđu ţó ekkert. Ég held ađ súpan hafi einfaldlega veriđ of köld ţegar humri var bćtt út í. Ađ öđru leyti var súpan ágćt, ekkert slćm en heldur ekki uppfylla ţćr vćntingar sem ég gerđi.
Spjótin voru góđ, sérstaklega humarinn og hörpuskelin. Ég hef smakkađ betri hrefnu, mér fannst of mikiđ hvalkjötsbragđ af henni!
Fjórir skammtar af súpu, ţrjú grillspjót og tvćr gosflöskur kostuđu rúmar átta ţúsund krónur.
Ţetta er ađ mínu mati rosalega of-hype-ađur stađur. Ég fór ţarna međ nokkrum vinum mínum og varđ fyrir verulegum vonbrigđum.
Minnir ađ viđ höfum borgađ nálćgt ţúsund kalli fyrir súpuna og fengum sirka hálfan humar í henni. Súpan var einsog ţú segir ágćt, en ekkert meira en ţađ. Ég hef fengiđ miklu betri humarsúpur á öđrum veitingastöđum og heima hjá vinum mínum.
Ég á mjög góđa minningu af minni ferđ, hvílíkt ljúffeng súpa. En ţađ var fyrir einhverju margt löngu síđan, leitt ef stađurinn er ađ tapa sér í hćpinu.
ég hef alveg öfuga sögu ađ segja, frá í fyrrasumar, súpan var snilld, ég sá eftir ađ hafa ekki pantađ mér hana, fiskispjótin alveg allt í lagi en ekkert betri en ţau sem ég geri á grillinu heima...
Matti, ţegar inniboltinn byrjar í haust ţá skal ég bjóđa ykkur strákunum í humarsúpu sem er orđin frćg međal stórs hóps í kringum mig. Tekur mig eitthvađ yfir tvo sólarhringa ađ sjóđa niđur sođ og fleira. Algjört lostćti. Líttu á ţetta sem heimbođ.
|
www.flickr.com
|