Írvitinn

Fyndna fˇlki­

Ůa­ er til einkennileg tegund fˇlks sem kalla mß h˙morista. Ůessu fˇlki lÝ­ur illa ef athygli allra beinist ekki a­ ■vÝ, ■÷gn ■jakar ■a­ og yfirleitt skortir ■vÝ alla gßfu til a­ hlusta ß ■a­ sem a­rir segja. Ůegar ■a­ hlustar er ■a­ einungis a­ bÝ­a eftir tŠkifŠri til a­ geta komist a­, fengi­ athygli aftur.

H˙moristar nŠrast ß vi­hlŠjendum. Yfirleitt eru ■a­ kunningjar ■eirra sem sitja uppi me­ ■ß. Ma­ur horfir stundum ß svona hˇp, fyndni ma­urinn segir eitthva­ hrŠ­ilega ˇfyndi­, endurtekur ■a­ helst fimm sinnum. Vi­hlŠjendurnir hlŠja Ý hvert skipti miklum hrossahlßtri en samt er eitthva­ ˇeinlŠgt vi­ hlßturinn.

Vondir eru ■eir sem nota h˙mor ■egar hann ß ekki vi­, ■ykjast vera a­ grÝnast ■egar ■eir lenda Ý vanda og sn˙a ˙t ˙r ÷llu sem reynt er a­ rŠ­a. SlÝkir h˙moristar skilja eflaust ekkert nema kjaftsh÷gg.

Verstir eru rugludallarnir. Tr˙gjarnir sau­ir sem tr˙a ß drauga, galdra, forspßrgildi drauma og allskonar slÝka vitleysu en Šrast ef ■eir heyra gagnrřni. Rugludallarnir hafa engin sv÷r ÷nnur en h˙morinn, hrŠ­ilega ˇfyndinn og marklausan h˙mor. Ůa­ hlŠr enginn, nema vi­hlŠjendurnir sem lÝta vandrŠ­alega Ý bß­ar ßttir um lei­, ■vÝ ■eir vita a­ ■etta er ekki fyndi­. Ůetta er hlŠgilegt. Og sorglegt.

Ţmislegt