Írvitinn

Tveir fagrir vegarspottar

rau­ur vegur, grŠnt grasVegir eru a­ jafna­i ekki fagrir. Ůeir geta legi­ um f÷gur svŠ­i, ˙tsřni­ er oft heillandi, en vegurinn sjßlfur vekur sjaldan athygli.

Malarvegur sem liggur frß Langanesstr÷nd a­ ١rsh÷fn er Šgifagur, rau­ur malarstÝgurinn ■rŠ­ir grŠnt grasi­. ╔g var­ a­ stoppa og taka myndir. ╔g myndi telja ■a­ menningarslys ef ■arna ver­ur lagt bundi­ slitlag.

fjallvegurVegurinn sem hlykkjar sig upp hlÝ­ina ■egar eki­ er upp ß Hellishei­i ˙r J÷kulsßrhlÝ­ er einnig fallegur, ˙tsřni­ yfir HÚra­sflˇa er magna­. Ůar er ■a­ form vegarins sem liggur eins og risakyrkislanga Ý fjallshlÝ­inni og ˙tsřni­ sem fangar auga­, veginn mß alveg malbika a­ ˇsekju. Ůar fannst mÚr einnig tilefni til a­ stoppa og taka myndir.

Vegurinn um Íxarfjar­arhei­i er aftur ß mˇti ekkert sÚrstakur og hringveginn ekur ma­ur yfirleitt eins og brjßlŠ­ingur ■annig a­ ekki gefst tŠkifŠri til ■ess a­ velta ■vÝ fyrir sÚr hvort eitthva­ geti glatt auga­.

myndir