rvitinn

Frum Lknavaktina

g og Inga Mara skelltum okkur Lknavaktina Smranum. Vorum mtti fimm mntur yfir fimm og ni rin t a trppum. Reyndar gekk etta smilega hratt annig a vi urftum ekki a ba mjg lengi.

Vi erum bi enn me hita og okkur fannst kominn tmi a lta tkka essu. etta reyndist svo eins og flestar mnar heimsknir til lknis, hann sagi mr a vi vrum me flensu. g er reyndar sennilega me ara pest lka, sem veldur vindgangi og glei. Hann hlustai okkur og kkti eyru - lungu og eyru eru fnu standi.

Hitinn hverfur vonandi morgun ea hinn, g arf bara a taka v rlega svo g fi ekki lungnablgu.

Mr leiist a fara til lknis sem segir mr a g s veikur og muni jafna mig, en a var kominn tmi etta og gtt a f stafestingu lungum og eyrum.

dagbk