Írvitinn

Tveir ■jˇ­s÷ngvar

Munurinn ß alv÷ru ■jˇ­s÷ng og vonlausum sßlmi heyr­ist vel fyrir landsleik ═slands og Skotlands. Fyrst var sungi­ um smßblˇmi­ eilÝfa og vel heyr­ist Ý s÷ngkonunni. Svo var skoski ■jˇ­s÷ngurinn fluttur og ■ß yfirgnŠf­i s÷ngur skosku stu­ningsmannanna s÷nginn ˙r hßtalarakerfinu

Annar s÷ngurinn er til ■ess fallinn a­ sameina fˇlk Ý s÷ng, hinn er fyrir fßa ˙tvalda a­ syngja. Allir hinir hlusta og klappa Ý lokin.

Er ■a­ kannski lřsandi fyrir ■jˇ­ina.

menning