Írvitinn

Vekjaraklukkur

Vekjaraklukkan hennar Ingu MarÝu hringdi hßlf nÝu. ╔g gla­vakna­i, Štla­i a­ sofa til hßdegis ■ar sem Úg vakti frekar lengi. Er b˙inn a­ fletta Ý gegnum bl÷­in. Las enn eitt tr˙arvi­tal Kolbr˙nar Berg■ˇrs Ý mogganum. SamkvŠmt Bjarti Ý sumarh˙sum er samkenndin tr˙arleg og liti­ ni­ur ß ■ß sem hafa sam˙­ me­ nßunganum. Alltaf lŠrir ma­ur eitthva­ nřtt.

dagbˇk