Ţađ getur ekki veriđ eđlilegt ađ hoppa á milli Belle and Sebastian og Pantera. Angurvćr og ljúf tónlist annars vegar, hrátt og grjóthart metal rokk hins vegar.
Vulgar Display of Power eldist vel. Ég endurlifi Cancun '93 í huganum. Sukk og svínarí, engar áhyggjur. Tíu ár síđan.... úff.
Spurning um ađ skipta yfir í Nick Cave til ađ viđhalda ţunglyndinu útaf ţessari uppgötvun.
Ég fór ađ velta ţessu fyrir mér eftir ađ hafa lesiđ pistil Birgis; "Segđu mér á hvađ ţú hlustar og ég skal segja ţér hver ţú ert". Ég veit nefnilega ekkert hver ég er og var ađ spá í hvort tónlistin sem ég hlusta á gćti fćrt mig eitthvađ nćr svari :-P
Flottur pistill hjá Birgi (eins og alltaf). Merkilegt hvernig mađur fćr alltaf meiri og meiri innsýn í sálartetriđ hans. Hver veit, kannski er sú innsýn bara blekking. Ćtli ég sé ađ horfa í spegil ţegar ég ţykist sjá hvađ er ađ kokka í kollinum á honum ?
gaman ađ sjá menn hlusta á Belle & Sebastian, fólk gerir ekki nógu mikiđ af ţví.
Fáar hljómsveitir sem geta komiđ manni uppúr lćgđ og gert mann glađann og almennt veriđ í góđri stemmningu svona auđveldlega. Mjög gott!
Ég held ţađ sé rétt munađ hjá mér ađ ég hafi fyrst tékkađ á bandinu eftir ađ hafa lesiđ lof á síđunni ţinni. Keypti mér tvo diska (The Boy with the arab strap / If you're feeling sinister) og spilađi grimmt í sumarfríinu 2001. Allir diskarnir eru svo hér í vinnunni.
Ţetta er bölvuđ snilld, eitthvađ gengur mér samt illa ađ sannfćra vinina um ţađ ;-)
Biđ ađ heilsa Kidda bróđur ţínum.
|
www.flickr.com
|
