Örvitinn

Brennivín og hákarl

Í jólabođi á laugardagskvöld var međal annars bođiđ upp á brennivín og hákarl. Ég staupađi alltof mikiđ af brennivíninu og bitarnir tveir sem ég fékk mér af hárkarlinum voru tveimur of mikiđ.

Ţegar ég smjattađi á seinni bitanum fann ég hvađ ţađ er sem hákarlinn minnir mig á.

Ţađ kom stundum fyrir ađ stelpurnar pissuđu á sig í leikskólanum, sem betur fer er ţetta liđin tíđ. En ţegar svona slys átti sér stađ biđu pissublautar buxurnar í vel lokuđum plastpoka í hólfinu ţeirra. Viđ tókum pokann međ heim og hentum inn í ţvottahús, ţar lá pokinn stundum óhreyfđur í nokkra daga. Ţegar hann uppgötvađist ađ lokum ţurfti ađ opna pokann og ţá gaus upp ţessi líka áhugaverđa fýla, fýla sem mađur gleymir eflaust aldrei.

Ţađ var sú lykt sem ég rifjađi upp er ég tuggđi hákarlinn í bílskúrnum hans Sigurgeirs seint á laugardagskvöldiđ. Skolađi svo óbragđinu međ brennivínsstaupi og ţví óbragđi međ bjór, fullt af bjór.

Afleiđingin ađ sjálfsögđu óheyrileg ölvun, en ţađ er önnur saga og óţarfi ađ fara út í ţá sálma hér (eđa hvar sem er).

Ýmislegt
Athugasemdir

höf. ókunnur - 06/12/04 15:40 #

Brennivín er besti matur bragđiđ góđa svíkur eigi eins og hundur fell ég flatur fyrir ţví á hverjum degi.

Birgir Baldursson - 06/12/04 20:43 #

Höfundur ókunnur? Ég hélt alltaf ađ ţetta hefđi Leifur Haraldsson samiđ.

Tyrkinn - 07/12/04 13:46 #

Tyrkinn vill ţakka örvitanum fyrir ţađ ađ tengja hákallinn viđ ţessa sögu. Nú munu sýnir af vel lokuđum plastpokum "verma" manni ţegar hákarls verđur neytt. Skál.