Uppfærði bloggkerfið. Allt virðist virka.

Næsta á dagskrá: Skoða vefleitina í MT eða aðrar lókal leitarlausnir.

Stundum er það sem ekki finnst í umfjöllun það áhugaverðasta henni! Það segir okkur meira um þann sem skrifar þegar hann sleppir veigamiklum punktum, lætur eins og þeir séu ekki til. Já, "það sem ekki er"!

Fyndið þegar fólk réttlætir vinnubrögð með einum rökum en gleymir þeim í næsta kafla. Ef einhver klippir tilvitnanir grimmt til að minnka texta svo efni sé auðlæsilegra, hvað réttlætir þá þau vinnubrögð þegar texti lengist við klippingu? Ætti það ekki að ógilda fyrri réttlætingu, sýna að klippingin er ekki hugsuð almennt til styttingar, heldur til að skrumskæla?

Það er einnig forvitnilegt að þegar fólk svarar gagnrýni er það merki um ofstæki og öfgar (jafnvel einelti). Þegar fólk ákveður að sleppa því að svara er það merki um kjarkleysi eða uppgjöf. Ekki má maður biðja um dæmi! :-) Æi, sumt fólk er bara ekki hægt! Það er löngu búið að ákveða sig (er fordómafult) og rembist svo og rembist.

Þess vegna nenni ég ekki að svara. Það skiptir engu máli hvað sagt er, úr öllu verður snúið og áfram verður skrumskælt í nafni fræðimennsku. Það má vel vera að það sé "sannleikskorn" í hinu og þessu en það er iðulega sannleikskorn í ómerkilegustu textum.

Nokkuð gott. Ég er sekur um að hafa notað nokkra flesta frasana!

(via reddit)

‎"Þjóðkirkjan tók af skarið og samþykkti ný lög sem leggja að jöfnu hjónavígslu samkynhneigðra og gagnkynhneigðra. " #

Skrifar séra Þórhallur Heimisson í grein í Fréttablaðinu í dag. Gæti einhver útskýrt fyrir mér hvenær nákvæmlega löggjafarvaldið var flutt til ríkiskirkjunnar?

Tók kirkjan í alvöru "af skarið"? Ég stóð í þeirri trú að nákvæmlega sú ríkiskirkja sem séra Þórhallur starfar fyrir hefði komið í veg fyrir að breytt hjúskaparlög kæmust í gegn um þingið og tafið málið um nokkur ár. A.m.k. var það sú hlið málsins sem ég heyrði frá þingmanni árið 2005. Vissulega er rétt að kirkjan ákvað loks að hætta að berjast gegn mannréttindum samkynhneigðra. Fyrir það má hrósa henni, batnandi kirkju og allt það. Fyrir að hafa barist gegn réttindum samkynhneigðra svo lengi ætti aftur á móti að refsa ríkiskirkjunni. T.d. með því að hætta að hafa ríkiskirkju.

Orð séra Þórhalls minna á skopmynd Halldórs um stöðu ríkiskirkjunnar.

We have before us an ordeal of the most grievous kind. We have before us many, many long months of struggle and of suffering. You ask, what is our policy? I will say: It is to wage war, by sea, land, and air, with all our might and with all the strength that God can give us; to wage war against a monstrous tyranny never surpassed in the dark, lamentable catalogue of human crime. That is our policy. You ask, what is our aim? I can answer in one word: It is victory, victory at all costs, victory in spite of all terror, victory, however long and hard the road may be. #

Er hægt að skilgreina það sem menningarlegt ólæsi ef fólk þekkir ekki augljósar tilvísanir í þessi orð Winston Churchill? Ég á ekki von á að krakkar þekki þetta, en fullorðið fólk ætti að skilja vísunina þó búið sé að umorða verulega. Ég meina, þetta er frekar frægur texti.

Fyrir þrem vikum bloggaði ég um árekstur sem ég og Kolla lentum í annan í jólum. Sem betur fer meiddumst við ekki og aðrir sem lentu í slysinu jafna sig vonandi.

Þegar ég bloggaði var bíllinn kominn á verkstæði. Þar er hann enn og ekki sér fyrir endann á því. Viðgerðin stoppar á varahlutum, brettaköntum sem umboðið átti ekki á lager og þurfti að flytja inn. Þegar ég hringdi í gær var verið að vonast til þess að varahlutir kæmu í dag. Ég hefði haldið að það væri hægt að redda svona hlutum á 2-3 dögum.

Ég fékk bílaleigubíl í viku, ók um á smábíl með tæpar bremsur frá bílaleigu Akureyrar í verstu færð sem sést hefur á höfuðborgarsvæðinu í einhverja áratugi. Sú vika leið hratt. Þessa dagana er ég með bíl í láni frá tengdó. Sá er töluvert miklu betri en bílaleigubílinn.

Það stefnir í að bíllinn verði í mánuð á verkstæði. Ég hefði þurft að hafa vit á að taka hann af númerum fyrir þrem vikum til að spara tryggingar (og hugsanlega önnur gjöld). Ætla að hringja í Sjóvá á morgun og spyrja hvort ég fái ekki afslátt af kaskótryggingu þennan mánuð.

Ég keypti PS3 tölvu í afmælisgjöf handa sjálfum mér þegar við hjónin fórum til London í nóvember. Með tölvunni fylgdi einn leikur, Battlefield 3 en ég keypti líka nokkra notaða leiki. Stelpurnar gáfu mér svo PS3 leiki í jólagjöf en ég setti saman lista og leikirnir voru keyptir notaðir í London. Það er nefnilega fínt verð á notuðum leikjum úti.

Leikirnir sem eru til á heimilinu í dag eru:

Meira...

‎Vandamálið með vantrú er að þeir vilja hafa einkarétt á sannleikanum og átta sig ekki á því að lýðræðissamfélagi er ekki til nein leið til að skera úr um réttmæti skoðana sem felur ekki í sér valdbeitingu. #

Sá sem heldur því fram að hann hafi rétt fyrir sér og um leið óhjákvæmilega að einhverjir aðrir hafi rangt fyrir sér (nema um sé að ræða svo augljósa staðreynd að enginn efast um hana), hefur víst enga aðra leið til að sannfæra fólk um málstað sinn en valdbeitingu.

Þessu hefur Guðjón reyndar haldið fram áður í rökræðum á Vantrú. Honum tókst ekki að sannfæra fólk um þetta þá!

Ég þarf varla að taka fram að þetta er grundvallarmisskilningur hjá Guðjóni. Reyndar líta sumir trúmenn á rökræður sem valdbeitingu. Það er að mínu mati misnotkun á tungumálinu.

Það gerist lítið á þessari bloggsíðu þessa dagana. Það eru ýmsar skýringar á því.

Skólinn byrjaði í morgun. Ég tek tvö námskeið á þessari önn, Þýðendur og Reiknirit, rökfræði, og reiknanleika. Námskeiðið Þýðendur er kennt í grunnnámi og meistaranámi, RRR er skyldunámskeið í meistaranámi í tölvunarfræði. Stunda námið með fullri vinnu og held að næstu mánuðir verði ágætir og hæfilega strembnir. Þetta var þokkalega strembið fyrir áramót og gekk vonum framar.

Kennslubókin í RRR kostar rúmar 16.000 krónur. Það þykir mér afskaplega dýrt. Það er ekki við Bóksölu stúdenta að sakast, bókin er líka rándýr hjá Amazon. Ég get notað eldgamla útgáfu af kennslubókinni í hinu námskeiðinu, drekabókin! úreldist hægt. Fann eintak prentað 1986 hér í vinnunni.

Ég spilaði tölvuleikinn Rage á PS3 í nokkra klukkutíma seinnipartinn í gær. Skemmti mér óskaplega vel. Hef spilað dálítið áður og er kominn þokkalega inn í leikinn. Tölvuleikir geta verið góð skemmtun en eru um leið tímaþjófur. Ég þarf að spila dálítið í þessari viku, í næstu viku byrjar skólinn og minni tími verður fyrir tölvuleikjahangs.

Grein dagsins á Vantrú fjallar einmitt um reiði. Réttara sagt, um þá undarlegu áráttu sumra trúmanna að saka trúleysingja sífellt um reiði. Vissulega erum við stundum reið, t.d. þegar prestar troða sér í leikskóla barna okkar eða þegar háskólakennarar segja að málflutningur okkar sé vatn á myllu haturshreyfinga (sem á miklu frekar við um málflutning þeirra sjálfra, sjáið hvernig "vinir" þeirra tala) , en oftast erum við bara að rökræða og þá er dálítið pirrandi að vera sífellt sakaður um froðufellandi bræði. Svo pirrandi að maður verður hugsanlega að lokum... froðufellandi brjálaður!

Séra Þórhallur lokaði einmitt fyrir athugasemdir mínar fyrir engar sakir á sínum tíma. Væntanlega var ég of reiður að hans mati.