Gallinn við lyklaskil

Hugmyndin um að fólk geti skila lyklunum og gengið frá skuldum hljómar vel í fyrstu - en á henni eru annmarkar. Helstur sá að þeir sem skulda mest og hafa gamblað mest græða mest.

Er það samfélagið sem við viljum?

Fólk sem hefur haldið að sér höndum og eignast hlutina hægt og rólega - og ræður við greiðslubyrði - fær ekki neitt, það heldur áfram að borga sínar skuldir og annarra.

Fólk sem hefur gamblað og skuldar fáránlega mikið í stóra fína húsinu sínu með nýja eldhúsinu, flotta parketinu, risastóra sjónvarpinu og rándýra jeppanum fyrir utan - labbar út á núlli og getur byrjað aftur þó það hafi áður verið ofurskuldsett. Hóflega skuldsetta fólkið heldur áfram að greiða sitt. Ætli risastjóra sjónvarpið fylgi með lyklunum?

Þetta er semsagt ekki jafn einfalt og sumir halda fram þó grunnhugmyndin sé fín.

"Særingarstjóri Vatíkansins"

Gabriele Amorth, særingarstjóri Vatíkansins, segir að ekki leiki vafi á því að djöfullinn hafi haldið innreið sína í hin helgustu vé þar sem hann hefur sig mikið í frammi. Hann segir að páfinn, Benedikt sextándi, viti af þessu og hann hafi mikla trú á særingarmönnum Vatíkansins. dv.is

Svo er til fólk sem heldur því fram að kristin trú sé ekki hindurvitni og kaþólska kirkjan sé ekki klikk :-)

Þess má geta að ríkiskirkjuprestar hafa sært út drauga.

Icesave kosningalygi

Ég ætlaði ekkert að blogga um Icesave en ég neyðist til þess. Fyrir kosningar um Icesave var fullyrt að enginn tilgangur væri að kjósa með lögunum þar sem við hefðum miklu betri samning í höndunum. Með því að samþykkja lögin værum við í raun að fórna betri samning sem væri næstum því búið að landa.

Hvar er sá samningur? Allt í einu er talað eins og við séum á byrjunarreit.

Var virkilega verið að ljúga að okkur til að koma í veg fyrir að þjóðin myndi samþykkja Icesave og ljúka málinu?

Ég get ekki séð að þessu máli ljúki á næstunni og ég sé engin merki þess að stjórnarandstaðan hafi minnsta áhuga á að klára það.

Finnst eins og í gang hafi verið sett leikrit af stjórnarandstöðu og Indefence (afsakið tvítekninguna).

Utanvegaakstur danans í sjónvarpinu

Ríkissjónvarpið sýndi í gærkvöldi fyrri hluta ferðasögu danans Jan Tandrup um Ísland. Ég horfði vegna þess að ég hélt að Jan væri ljósmyndari og var spenntur að sjá hvernig hann bæri sig að við myndatökur - en í ljós kom að hann var ekkert að taka ljósmyndir heldur kvikmyndir og mér þykir það ekki næstum því jafn spennandi.

Það var dálítið spaugilegt að horfa á þáttinn þar sem Jan klippir dálítið hressilega, eina stundina er hann uppi á miðju hálendi Ísland, þá næstu á leið til Vestmannaeyja.

Það vakti furðu mína að Jan virtist duglegur við að aka utan vega. Einu sinni í þættinum sagði hann að slóðinn hefði horfið fyrir einhverjum hundrað eða tvö hundruð metrum og í nokkrum myndskeiðum sáum við að slóðarnir sem hann ók voru ekki mjög merkilegir, jafnvel bara för eftir aðra bíla. Svo virtist hann eiga erfitt með að halda sig á slóðinni í einu myndskeiði, var með annað dekkið utan vegar.

Þátturinn var a.m.k. ekki mjög æskileg auglýsing fyrir ferðamennsku á Íslandi, vonandi halda danir ekki að á Íslandi sé í lagi að leigja jeppa og keyra hvert sem er.

Ljósmyndaveggur

Mér þykja veggskreytingarnar á Tandoori dálítið skemmtilegar. Slatti af ljósmyndum frá Indlandi (geri ég ráð fyrir) í ýmsum stærðum raðað á vegg í frekar óreglulegu mynstri en mynda samt heild. Á einum vegg eru myndir prentaðar á striga, á hinum prentaðar á glans og límdar á álplötu.

Mig langar að gera eitthvað svipað á vegginn á ganginum á neðstu hæð í Bakkaseli. Á nóg af myndum til að prenta út og held þetta gæti verið dálítið skemmtilegt. Kostar reyndar slatta því maður þarf 10-20 myndir til að þetta komi skemmtilega út.

Afsakið

Ég ætlaði ekki að segja neitt!

Icesave uppgjörið

Eruð þið til í að láta mig vita þegar þetta Icesave mál er afgreitt. Þá get ég kannski farið að horfa á umræðuþætti eða lesa bloggsíður aftur. Í dag er ekki nokkur leið að ég nenni að horfa á Silfrið.

Sukkhelgi

Á föstudag var kvenfélagsfundur. Hittumst vinirnir í tónlistarskólanum og átum mat frá Austurlandahraðlestinni, drukkum öl og kjöftuðum eins og verstu kerlingar. Það var ósköp ljúf kvöldstund.

Í gærkvöldi sátum við fjölskyldan (án unglings) fyrir framan sjónvarpið og átum afganga af nammi og snakki frá föstudagskvöldinu. Ég át skelfilega mikið sælgæti, eins og ég er nú lítill sælgætisgrís.

Í kvöld kíkti fjölskyldan (án unglings, hún nennti ekki að borða Indverskan) á Tandoori. Það var afskaplega gott.

Ég léttist ekki þessa helgi!

Spurt að leikslokum

Spurt að leikslokumPrófuðum Spurt að leikslokum í fyrsta skipti áðan, fengum spilið í jólagjöf.

Skemmtum okkur vel, ég gat lítið til að byrja með og Gyða hafði yfirhöndina, sérstaklega þegar Jóna Dóra kom og aðstoðaði hana. Ég náði þó að sigla fram úr á lokametrunum. Annars hefði ég örugglega orðið rosalega tapsár.

Eigum örugglega eftir að spila meira á næstunni.



Gaman í símanum

Gyða og Stefán bróðir hennar skipulögðu sumarfríið áðan. Ég fiktaði á meðan með myndavél og flöss.

gyda_simamaer.jpg

Eldri færslur

Mynd sem Kolla teiknaði af mér

Nýjar athugasemdir

www.flickr.com